NextPhase

Iedere dag een volgende, betere versie van jezelf worden

Twijfel

Ik loop al langer rond met mijn volgende onderwerp. Het is natuurlijk niet toevallig dat dit onderwerp er wat langer over doet om geboren te worden: twijfel. Past twijfel wel bij mijn nieuwe versie? Waarin is twijfel anders dan zorgen? Ik heb daar dus al wat langer over nagedacht. Maar ik twijfel niet meer.


De vergelijking die hier volgens mij wel te maken valt, is die tussen pijn en lijden. Ook als je alles doet wat je zou willen doen en leeft zoals je zou willen leven, zorgeloos en vrij, kan je pijn hebben. Je kan je teen hard stoten. Of je kan misschien zelfs de pijn mee voelen van een ander die net iets heel ergs heeft meegemaakt. Die pijn heeft dan ook iets moois in zich. Het voelt dat je echt leeft. Je hebt mededogen voor je zelf of een ander als die even minder lekker in zijn vel zit. Maar pijn voelen is iets wezenlijks anders dan lijden onder een situatie. Ik kan verdriet of pijn hebben, dat even heftig voelen, en dan weer door. Dus besluiten dat ik de rest van mijn dag en mijn humeur er niet door ga laten verpesten.


Ik denk dat dat ook voor twijfel geldt. Het is juist verstandig om plussen en minnen op een rijtje te zetten. Advies in te winnen, een keuze van meerdere kanten te bekijken. Iets zorgvuldig af te wegen door er een nachtje over te slapen. En dan neem je een besluit. Het is wat het is - en alle andere mogelijkheden leg je naast je neer.  Dat lucht vaak op. En die beslissing is altijd goed, want dat is de enige beslissing die werkelijk ìs. Je zult dus niet weten wat de uitkomst was geweest als je anders had besloten maar dat doet er ook niet toe, wat al die scenario’s zijn niet echt, hier, en nu.

Dus: twijfelen mag. Even. En bij twijfel, niet inhalen. Maar dan juist op blijven letten, en zodra het verkeer voorbij geraasd is, gas erop en lekker door!

Operatie Levensgeluk 

Een zorgeloos leven, een mooiere versie van je zelf, wat klinkt het allemaal idyllisch. Maar hoe realistisch is het. Of: hoe doe je dat dan concreet? Wat doe je anders dan anders, dan vroeger, dan anderen?


Ik geloof in operatie levensgeluk. Zolang we niet (of zo je wil: niet volledig) begrijpen wat de zin van het leven is, waarom we hier op aarde zijn, kan ik er zelf wel een bedenken: gelukkig zijn! En dat dan uiteraard niet ten koste van anderen, want dat levert op lange termijn toch geen echt geluk op maar schuldgevoel of schaamte. Maar alleen of met anderen gelukkig zijn als levensdoel verheffen, wat kan je je nog meer wensen.


En dan kan je maar beter ook meteen daarmee beginnen. Maar hoe? Ik kan je een eerste suggestie doen die heel laagdrempelig is: begin gewoon met fantaseren. Fantaseer over waar je blij van wordt. En doe dat zo levendig mogelijk. Dus stel je bijvoorbeeld eens voor dat je op een prachtige vakantielocatie bent. Zie het uitzicht. Voel de wind langs je wangen waaien. Geniet in gedachten van de rust of juist het bruisen van je bestemming.


En dit geldt niet alleen voor zo iets fijns al een vakantie. Ook de meer dagelijkse zaken. Loop je aan tegen stress, bijvoorbeeld van een groot project op het werk? Beeld je in dat jij helemaal ontspannen de boel aankan. Voel je zelfverzekerd. Beeld je de samenwerking in die mogelijk is. Zie dat het allemaal goed afloopt.


En zelfs als de werkelijkheid dan toch iets weerbarstiger is dan in jouw fantasie, ben jij een prettiger collega omdat jij even die rust hebt genomen. En jouw dag is opgevrolijkt door jouw eigen lichtpuntjes.

Versie 2.0 

Iedere dag een betere, volgende versie van je zelf worden is de ondertitel op mijn website NextPhase.nl. Maar wat bedoel ik daar precies mee, en waarom zou je?

Vroeger was de telefoon van bakeliet en ging drie generaties mee, of langer. Daar was en is niets mis mee. Maar sinds we, als gevolg van voortschrijdende technologie, weten dat er véél meer kan, is de telefoon totaal veranderd. Het is een smart phone die draadloos kan bellen, foto’s maakt, toegang heeft tot het internet en eindeloos veel aanvullende functies heeft.

We vinden het heel normaal dat er elk jaar een nieuw model telefoon uitkomt. En we vinden het ook heel normaal dat je telefoon, zelfs het nieuwste geavanceerde model, regelmatig updates draait. Dan is er iets verbeterd en op afstand kan dan de software bijgewerkt worden, zodanig dat je telefoon beter beschermd is of meer aan kan.

Er is niet alleen heel veel vooruitgang geboekt op het gebied van technologie van telefoons, ook op het gebied van onderzoek naar het lichaam van de mens en in het bijzonder hersenonderzoek. Pas sinds een paar decennia weten we ongeveer hoe de hersenen werken, en door hersenscans komen we daar dagelijks meer van te weten. En wat blijkt? Wij zijn ook in staat onze eigen updates te draaien.

Die software update van je telefoon merk jij heel weinig van. Iemand heeft ergens zitten programmeren en dan hoef jij alleen nog maar de update te accepteren. Maar die ‘iemand ergens’ heeft wel degelijk een heleboel inspanning geleverd: moeten nadenken en inventariseren wat de laatste bedreigingen zijn en wat er beter kan, en dat dan doorvoeren in de programmatuur.

Dit zelfde geldt eigenlijk ook voor ons. We weten tegenwoordig heel veel over wat goed en slecht is voor ons lichaam en geest. Dus we weten ook wat er beter kan. En in dit geval is het niet ‘iemand ergens’, maar ‘ik hier’, die daar wat aan kan doen. Ik hier mag  en wil nadenken en inventariseren, en dan: doorvoeren in mijn leven.


De hoogste keuze 

Ik heb al gezegd dat ik positief verrast ben met de respons op mijn website www.nextphase.nl en blij dat ik mensen aan het denken heb gezet. Ik heb ook meerdere keren de vraag gekregen waarom een volgende fase? Is de huidige fase dan niet goed genoeg? Wat is er mis met was wás, of met wat ís?

In mijn leven is er eigenlijk niets mis met wat was of is, maar ik heb me wel voorgenomen elke dag na te denken over de hoogste keuze. Wat bedoel ik met de hoogste keuze? Wat telt er écht in het leven en wat kan ik daar nu aan doen. Om dat te weten, moet je wel voor ogen hebben en houden wat - voor jezelf - echt belangrijk is.

Als je deze vraag lastig vindt, denk dan eens aan hoe je graag op je 95e terugkijkt op je leven. Was je het grootste gedeelte van je leven gelukkig? En waar kwam dat door?

Daarvoor zijn er een aantal aandachtsgebieden die ik kan noemen die vrijwel universeel gelden, zoals: een goede gezondheid, een leuke partner of prettig gezinsleven of vriendschappen, voldoende financiële middelen en werk of anderszins een besteding van tijd waar je met vervulling mee bezig kan zijn, waar je leert en creëert; en heb je geen angsten die knagen aan je zelfvertrouwen.

Daarbij lijken tijd en financiële middelen vaak schaars, en te concurreren met gezondheid, gezinsleven en vrije tijd. Toch kan je je afvragen of dat werkelijk zo is. Want kan je wel effectief zijn in het besteden van je tijd en het genereren van financiële middelen, als je niet uitgerust en fit bent? Kan je wel een effectieve bijdrage leveren aan je werk of de maatschappij, als je hoofd vol zit met zorgen over wat je in het verleden is overkomen of je in de toekomst zou kunnen overkomen?

Ik suggereer niet dat je op een bergtop in Nepal moet gaan stilzitten. Ook niet dat je als bezig bijtje  almaar rond moet vliegen zonder idee waar je naartoe vliegt. Ik suggereer dat als je helder voor ogen hebt wat voor jou de hoogste keuze is op alle voor jou relevante gebieden (zoals gezondheid, privé leven, financiën, tijdsbesteding, zelfvertrouwen), je veel makkelijker keuzes kan maken. Probeer maar eens. Schijf eens je eigen ideaal beeld op. En houd dat voor ogen als je voor de keuze staat of je TV gaat kijken of sporten. Tijdens het werken aan een project elke 10 minuten je WhatsApp en facebook bekijkt, of dat inperkt. Een glas wijn inschenkt of water. Maak jouw eigen hoogste keuze, elk moment opnieuw.

Alles wat je met liefde en aandacht doet, gaat goed 

De lancering van mijn website www.nextphase.nl en de aankondiging daarvan in mijn kennissenkring en op LinkedIn heeft erg veel reacties teweeggebracht. Vooral positieve! En heeft daarmee dus mensen aan het denken gebracht. Daarmee is voor mij de start van 2018 en nextphase geslaagd. Deze exercitie is sowieso de moeite waard voor mij zelf. En al zou maar één iemand daardoor ook willen onderzoeken hoe je een volgende, betere, versie van jezelf kan worden, zou dat prachtig zijn!

Mijn belofte is dat ik ideeën en gedachten deel. Mijn nummer 1 daarin kan ook wel samengevat  worden als “alles wat je met liefde en aandacht doet, gaat goed”.  Probeer er maar eens op te letten. Als iets net niet lukt, of niet lekker loopt, is er een natuurlijke menselijke neiging om daar geïrriteerd van te raken. Of dat nu een schoenveter is die niet los wil gaan, of een computer die vastloopt, of een groter, echt probleem. Bah. Zeker als niet iets maar iemand anders niet doet wat jij op dat moment voor ogen hebt.

‘En gaat dan zomaar alles goed, als je het met liefde en aandacht tegemoet treedt?’ zal je je afvragen. Ik claim van wel, maar dat wil niet zeggen dat je helemaal geen problemen of probleempjes meer tegenkomt in je verdere leven, uiteraard. Wél dat je die schoenveter veel makkelijker los krijgt. En wél dat je daar dus ook niet meer geïrriteerd door raakt. En wat betreft de grotere problemen: daarvan raak je minder van de kaart. Je creëert de tijd om je af te vragen wat jouw eigen bijdrage aan het probleem is. En je ziet daarmee hopelijk de oplossing, en wat je daarvan kan leren.

Probeer het maar eens. Begin met een klein probleem, zoals een andere auto die je weg afsnijdt, of je kinderen die niet op het door jou bedachte tijdstip naar bed willen. Geef ze eens voor één keer alle liefde en aandacht die ze -kennelijk- nodig hebben. Geef ze groot gelijk. En probeer daar dan, liefst samen, hartelijk om te lachen.

Op weg naar een zorgeloos leven 

Hallo, mijn naam is Kee Koopmans. Ik heb besloten 2018 het jaar te laten zijn dat ik probeer helemaal zorgeloos te gaan leven. Dat zal soms niet makkelijk zijn, want er zijn nu eenmaal tegenslagen in het leven. Maar ik geloof dat zorgen maken geen zin heeft. Als zich een probleem aandient waar ik wat aan kan doen, dan moet ik dat doen. En als zich een probleem aandient waar ik niets aan kan doen, hoef ik me ook geen zorgen te maken.

Dit vergt wel discipline. Ik zal bij iedere tegenslag, hoe klein ook, bewust moeten zijn van de keuze die ik heb. Reageer ik bewust dan kan ik prima relativeren. Als ik minder bewust ben, kan ik geërgerd worden, en dat wil ik niet. Ik ga dus mijn best doen iedere dag een volgende, betere versie van mezelf te worden. Iedere week, iedere dag ietsje meer aandacht voor de dingen die er écht toe doen. Iedere dag liefdevol reageren, geduld hebben, eerlijk zijn en de juiste keuzes maken. Dus gezond eten, genoeg sporten en mijn tijd op de juiste manier inzetten.

Dit wordt een reis. Het gaat daarbij niet om de bestemming, want ik kan altijd alleen maar hier en nu de keuze maken hoe ik reageer. Er is dus niet één eind doel. Elke dag, elk moment is een doel op zich. Namelijk gelukkig en zorgeloos zijn. Ongeacht wat er gebeurt.

Ik neem je graag mee op deze reis en zal regelmatig hier, op NextPhase.nl, mijn ideeën, gedachten en tips met je delen. Hopelijk inspireert het jou ook op weg te gaan naar een zorgeloos leven en iedere dag een betere versie van je zelf te worden.